Buitenbeentje

Anders eten hoeft niet gek te zijn...

 

Ik liep laatst in de supermarkt op de groenteafdeling en zag een moeder met een klein meisje.

Er lagen kerstomaatjes om te proeven. De moeder stopte, twijfelde, pakte er toch eentje en gaf hem, nog steeds twijfelend (en er bij kijkend alsof ze poep gaf), aan haar dochtertje.

 

Wat denk je, at het meisje het kerstomaatje op of niet?

 

Waarmee ik maar wil zeggen dat jij als ouder heel bepalend bent voor hoe je kind tegenover andere voeding staat. Als je wilt dat je kinderen een anders gevulde lunchtrommel mee naar school krijgen, maar je vindt het zelf zo lastig, dan krijg je je kinderen daar echt niet in mee.

Dan kun je hoog en laag springen, maar het gaat je niet lukken. Pas als jij zelf volledig overtuigd bent van de voordelen hiervan en je hebt het jezelf bepaalde voedingsmiddelen helemaal afgewend, dan kun je datzelfde bij je kinderen bereiken.

 

Hoe ver ga je?

Verder is de mate waarin je veranderingen doorvoert erg belangrijk. Ik moet daarbij gelijk denken aan de documentaire die ik eens zag over een jongetje dat door zijn moeder volledig “raw” werd opgevoed. Een mager jongetje, die niets anders mocht eten dan alleen de “raw” voeding.
Het is begrijpelijk dat je, als je als ouder overtuigd bent van de gezondheidsvoordelen van een bepaalde leefstijl, het liefst niets anders meer voor je kind wilt. Het is in mijn ogen alleen niet helemaal reëel en je plaatst je kind dan in een enorme uitzonderingspositie.

Dan worden ze helaas al gauw het buitenbeentje. En daar zit het hem dus in. Er is namelijk niets mis met af en toe meedoen met de leefwijze van de meeste andere kinderen. Sterker nog, ik vind het erg belangrijk. Dus wat ze bij een vriendje of vriendinnetje krijgen als ze daar spelen of eten, dat maakt mij niet zoveel uit.

De basis is thuis. De basis is onze leefstijl. Dat is een leefstijl met zo min mogelijk suiker, zo min mogelijk gluten, zonder koemelkproducten en zo onbewerkt mogelijk. Bij anderen geldt een andere leefstijl en binnen bepaalde grenzen doen ze daar gewoon aan mee.

 

Je kind kan zelf prima slimme keuzes maken!

Ik zie aan onze kinderen dat ze steeds vaker zelf al prima keuzes maken. Ze hebben bijvoorbeeld vaak liever thee of water dan limonade. Dat zijn ze gewoon zo gewend. Thuis vragen ze sowieso nooit om frisdrank of limonade en onze allerjongste heeft nog nooit iets anders gehad dan borstvoeding, water of thee.

De pubers weten dat als we uit eten zijn of op visite, dat ze best een glas frisdrank mogen nemen, maar laten het dan gewoon bij één.

 

Uitleggen, kleine stapjes maken en vooral loslaten en vertrouwen

Toen ik de keuze maakte dat ik anders wilde gaan eten, heb ik dat van de ene op de andere dag voor mezelf doorgevoerd. Ik was er klaar mee, wilde van mijn klachten af en wist zeker dat ik dit voor altijd zou blijven doen. Ik moest zelf natuurlijk ook gewoon eerst keihard afkicken van de suiker en mijn broodjes kaas, maar mijn wilskracht was zo groot dat het me lukte.

Heel geleidelijk nam ik mijn gezin hier voorzichtig in mee. Door heel veel uit te leggen, door te laten ervaren wat het met ze doet, door ze stap voor stap in veranderingen mee te nemen en juist door er ook uitzonderingen te laten zijn is het gelukt om met het hele gezin anders te gaan eten.

De oudsten zijn nu 16 en 18. Hoe meer ze gaan puberen en hun eigen gang gaan, hoe minder vaak ze thuis zijn en hoe vaker ze buiten de deur in de verleiding komen.
Ik zie dat ze nu echt niet meer alleen maar gezonde en verstandige keuzes maken. Natuurlijk vind ik dat wel eens moeilijk, maar het is een illusie om te denken dat je dochter niet een ijsje gaat halen met haar vriendinnen of dat je zoon niet met zijn vrienden naar de Mc Donalds gaat.

 

Laat ze zelf maar kiezen

Ze weten heel goed wat het met ze doet als ze veel suiker of gluten naar binnen proppen. De keuze ligt nu echter gewoon bij hen zelf. Ik wil daar nog wel eens in sturen, even porren dat er vooral fruit en groenten mee naar school moet en zo. Tja, ik kan het proberen en het werkt ook heel vaak.

Toen de kinderen jonger waren en nog naar de basisschool gingen vond ik het vooral heel inspirerend om te zien dat de inhoud van hun “bijzondere” lunchtrommels juist graag door andere kinderen werd geproefd en helemaal niet als vreemd werd gezien. Juist omdat wij het normaal vinden, vinden onze kids het ook heel normaal.

Zo zet je jezelf niet als een buitenbeentje neer, maar vol zelfvertrouwen en kunnen ze voor anderen juist een mooie inspiratiebron zijn.

Iedereen kan een voorbeeld of inspiratie zijn voor een ander.

Wil jij bewuster omgaan met suiker, maar het allemaal wél leuk houden voor je kids?

Download dan mijn gratis e-book "Gezond zonder gedoe in 3 simpele stappen".

Ik leg je daarin onder andere uit waar je op kunt letten zodat jullie gemakkelijk veel minder suiker binnenkrijgen, hoe je vanaf nu heel eenvoudig gezonde(re) boodschappen doet in je eigen supermarkt en hoe je een gezondere leefstijl leuk houd voor je kids zodat ze niet direct hun kont tegen de krib gooien.

Ja! Stuur mij het gratis e-book “Gezond zonder gedoe in 3 simpele stappen”

  • Ik ga uiteraard zeer zorgvuldig met je gegevens om. Hoe ik dat doe kun je lezen in de privacyverklaring.

Laat een reactie achter